بار هستی

 

 

دستش لحظات بوسه بود

انگار آمده باشد

حسرت عشق را

در دلت شانه کند

                   خیس

در امتداد تپش قلبی

که پای پاشویه عشق

خوابش برده باشد

                      خیس

در امتداد مورمور تنت

                           نفس

                                 نفس

                                      نفس

لبش لحظات تراوش بود

تاریکی را میکشید

             به پچ پچ و

لب پر زدن تن بر کناره خیس

 

و تنش لحظات موج

            بر کناره موج

آمده بود انگار

با خانه کردنش

در تاریکی

در نفس

       نفس

          نفس 

            خیس

دلی را

با زغال چندین ساله خاموشش

                              آتش بزند

تنش هویدایی چشم مرد بود

به نوزایی هر روز و

                       عطش

نشستن در ایوان تماشا

در ایوان مرده خیس

لبش لحظات آب بود

با بویناکی گناهی گاه به گاه

                 لذت ناب                                    

                                                    زمستان٨٨

                 

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٠/۱٩ساعت ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |


Design By : Night Skin