بار هستی

بايد بخوانم امشب

آواز ناشناسی ،

                     گويا

مثل پرنده ای حيرت زده

در گنبد کبود خيالم ،

                  می چرخد

گويا سه تار مرموزی ،

                         زير گريز پنجه ی  پرزوری

از دور دست خاطره ،

                        در باد

می نالد

پايی فرار می کند از من شتابناک

پايی ، سبک ، می آيد

چيزی شکفته ،

                   شايد ،

چيزی شکسته ،  در من ،

                         می دانم

جريان ناشناسی ،

                رازی ،

                      آوازی ...

بايد بخوانم امشب ،

می خوانم .

منوچهر آتشی

نوشته شده در ۱۳۸٦/٥/٦ساعت ٩:۳٦ ‎ب.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |


Design By : Night Skin