بار هستی

يا حق

وناهيد مادر دلتنگيهاست
وناهيد مادر آسمان است.....
تو مادر آسمان منی
پيگير بخت مه آلوده ام
تو ستاره بخت منی
که راه آواز اميدم را مينمايی
هر شبانگه که به بيگاهی افتاده باشم از بلندای دلخوشيها
 
آسمانم تهی است
با دلی تب آلوده و سری تاريک
نامم از ياد ميرود
دستان تهی ام گره ميخورد به مرگ
اگر لالايی تو نباشد
اگر آوای گرم تو
از پس دريچه مهر پشانی هستی را نبوسد
 
تو مادر آسمان منی
سايه ات گهواره بيداريها
ونگاهت سايه ارام اضطراب آسمان
تو مادر آسمان منی
ستاره بلند بخت مه آلوده ام

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/٩/٦ساعت ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |


Design By : Night Skin