بار هستی

ياحق

من همچون لنگر پير بندری دورافتاده تنهايم... 
بادا که بادی بيايد دامنه اين تنهايی سترگ را شايد بهم بريزد....
بادا که مرگی بيايد....
نوشته شده در ۱۳۸٤/۸/٢۸ساعت ۱٠:۳٦ ‎ق.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |


Design By : Night Skin