بار هستی

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱٢/٢٤ساعت ٦:٥٠ ‎ب.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱٢/٢٤ساعت ٦:٤٥ ‎ب.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |

http://www.photo.net/photodb/photo?photo_id=4218532

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱٢/٢٤ساعت ٦:٤٠ ‎ب.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |

منوچهر آتشی


تاك

 اي تاك
بيهوده تاب سرسخت
ناپاك زاي پاك
 خود را نگاه مي كني آيا
 در آبهاي سبز
 كه ديگر نيست ؟
 خود را
 كه قرنهاست
 از ياد ابرهاي سبكتاب رفته اي ؟
خود را
 سبز بلند بالغ انبوه
 كز آسمان آينه آب رفتهاي ؟
 پاك آفرين ناپاك
اي تاك
شايد كنون به خلسه روييدني بطئي
 روياي جام هاي لبالب را
 با ريشه هاي سوخته نشخوار مي كني
 انگورهاي سبز و درشت و زلال را
 بر استران كنده خود بار مي كني ؟
در هايهوي ميكده خوابهاي تو
شايد
 اكنون كبوتران سپيد پياله ها
از چاه شيشه ها
 پرواز مي كنند
انديشه هاي خسته مردان بي پناه
در سنگلاخ گردنه غربت و غرور
تا قله هاي فتح
 تا قله هاي مفتوح
 تا غرفه هاي وصل
 ره باز مي كنند
 مهجور باغ ها !‌ مطورد خاك
اي تن به داربست افسانههاي كهنه سپرده
غافل كه داربست تو تاكي است مرده
اي تاك
اينجا يقين خاك
 درياچه بزرگ سرابست
و شك آسمان
 خورشيد سرد خفته در آب است
اي جفت جوي غمناك
 اي تاك
دل خوش مكن به هلهله آبهاي دور
 باران مگير برق پر زنبور
 از عمق خشكسار زمان از انحناي عمر زمين
شب سرد و بي هياهو جاريست
 و در اجاق مردك هيزم فروش
 هيزم نيست
با خسته تر ز خويشي پيچان هراسناك
از خويشتن گريزان
 اي تاك
شب ساكت است و سنگين
با زوزه شكستن خود بشكن اين سكوت
وان داستان كهنه مكرر كن
فرجام تاك تنها تابوت

 

 

بالای صفحه | زندگی نامه

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱٢/٢٤ساعت ٦:۳٦ ‎ب.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |


     يا حق


      سگ آبادي ديگر 


      در شب ساحلي شكاك
       شب تعقيب
       پنجره ها را
       باد
      برگ مي زد
      بوي گل مي آيد
       هوم
       بوي گل مي آيد شايد گلداني
       از هجوم من
       در پنجره اي
      ايمن مانده است
      باني اين هوس ناميمون كيست ؟
       شهر را ويران خواهم كرد
       و درختان را چون سربازان منهزمي
       پاي در ماسه به اردوگاه اسارت مي تاراند
       منم
       مي انديشم در پنجره بي فانوس
      كز خفاياي شبي اينگونه مست و عبوس
      چه هيولايي سر خواهد زد ؟
      يورش خفاشان دخمه ظلمت را
       چه پرستويي محراب به سقفي خواهد بست ؟
       صبحدم ورد كدامين مرغ عاشق
       ياس ها را از خواب بر خواهد انگيخت؟
      شب چسان قافله زوار خسته پروانه
       نيت لمس ضريح آتش را
      راه در بقعه فانوس شهادت خواهد برد ؟
      يا چه آوار شفق ها در حاشيه مشتعل شب
       كه فروخواهد ريخت
      روي قايق هاي غافل صيادان
       چه فلق هاي كبوتر
       چه كبوترهاي پاك فلق ها
      نتكانده پر
       از غبار رخوت كاريز سياهي
      كه به خون خواهند آغشت در آفاق سحرگاهي
      شب شكاك ساحل
       گويي اشباحي موذي را با امواج به خشكي مي ريخت
      باد مصروع جنوبي
      سگ بي صاحب آبادي ديگر
       به نيازي شوم
      شن نمناك كپر هاي پوشالي بومي ها را
       بو مي كرد
       دست خونين خسوفي آرام
       ماه را
       رخ و كبود
       از كرن اسكله مي آيخت


       منوچهر آتشی

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱٢/٢٤ساعت ٦:۳٤ ‎ب.ظ توسط داوود خان احمدی نظرات () |


Design By : Night Skin